Psygarnij - nie kupuj to fantastyczna inicjatywa pomagania w adopcji piesków bezdomnych, porzuconych. Rozwijają się i potrzebują pieniędzy na samochód, którym pieski będą transportowane, będzie też spełniał rolę takiego "ambulansu dla zwierząt".
Zapraszam do polubienia ich na facebook'u i wzięcia udziału w licytacjach, które zorganizowali, tutaj link do aukcji na facebook'u: aukcje na PUFA
Widzę, że zaglądacie, ale cichutko tu strasznie, muszę trochę rozruszać tego bloga:)
Pogoda za oknem przedstawia najgorszą wersję jesieni, śląski smog ogarnął wszystko, bleee... a farmakologia zerka na mnie złowrogo, same straszne rzeczy...
Poprawa nastroju była konieczna - wyszły słodkie kokardki i takie bransoletki:
Jeszcze się jedna modułowa zakradła, ze stoperami i wygodnym zapięciem, jest dość duża - 22 cm.
Taka trochę barokowa...
i jeszcze hit ostatnich dni, jak nie znacie - ostrzegam - wpada w ucho, moje myśli prześladuje od wczoraj :D
w sam raz na dziś:)
Miłego popołudnia!
Ela
P.S. Biżuteria w dziale "Dostępna" jest zaktualizowana, wszystko co tam jest, jest dostępne od ręki, natomiast nie mam jeszcze zdjęć wszystkiego.
Antosia ma poważne wady układu kostnego, dokładnie nóżek i lewej rączki. Jednym ratunkiem przed amputacją jest operacja, możliwa w USA. Termin to wrzesień 2013, jedyne, co dzieli od niej Tosię i jej rodziców to 1 mln złotych...
Proszę, poślijcie to dalej. Im więcej ludzi pozna jej historię, tym więcej znajdzie się tych, którzy będą w stanie wesprzeć Tosię. Każda kwota jest ważna.
cały tydzień tylko jedno w głowie, tyle może sprawić jeden noworodek potrzebujący, żeby ktoś go przytulił
2-tygodniowe dziecko już wie, że jak będzie wolno jadło, to dłużej go ktoś potrzyma na rękach
mamusia? jedyne co mu dała, oprócz życia, to FAS
chyba mu już wystarczy
Nic. Ani się uczyć, ani tworzyć, ani się ruszyć na jakiś fitness... i nie że dziś, ale tak już ze 2 tygodnie taki jesienny marazm trwa. Mogłabym spać po 12 godzin (ale to akurat zawsze), wstawać tylko po to, żeby zjeść i pooglądać seriale (oglądałam w całym swym życiu tyle ile teraz oglądam na bieżąco Oo).
W ciągu tego tygodnia mam nadzieję się pozbierać, niestety zajęcia od 12 do 18 (ktoś na bani ten plan układał w tym roku) nie będą sprzyjać. Dobija mnie myśl o tym, że w piątek o 20 zaczyna się nasz półmetek, trzeba się będzie wystroić i wymalować, a po zajęciach będziemy marzyć pewnie tylko o pójściu spać. Nie mówiąc o tym, że rozterki typowo babskie (nie mam co ubrać! a która sukienka? a buty do tego? co zrobić z włosami?!) i to, że będzie je trzeba rozstrzygnąć i wprowadzić w życie w jakąś godzinę mnie irytują baaardzo. Wrzucę Wam foty i powiecie mi co ubrać, ok?? :) <prosi>
Pojęczałam, ponarzekałam, żeby nie było aż tak brzydko w tym poście, są i zdjęcia. Zmusiłam się w piątek, żeby coś zrobić, ale nic więcej nie wymyśliłam.
Jedyna bransoletka zrobiona "dobrowolnie", jestem niezmiennie zakochana w tych zawieszkach już chyba z rok...
W zamierzeniu miała być moja, ale jest ciut za duża no i tak sobie leży i nie wiem co z nią zrobić, bo coś mi w niej nie pasuje zresztą...
Na zamówienie - brązowa wersja bransoletki z fluorytem
I to nie moje w zasadzie dzieło. Koleżanka przyniosła koraliki, żebym zrobiła z tego bransoletkę, bo jej się zepsuła. Ale tak mi się spodobał efekt końcowy z tym zapięciem i kolorem rzemyka, że stwierdziłam, że wrzucę, jako taki optymistyczny akcent:)
Wczoraj wieczorem bawiliśmy się pierwszorzędnie - byliśmy na koncercie CeZika. Facet jest mega pozytywny, wystarczyło, że wyszedł na scenę, wszyscy się śmiali:) a przy niektórych piosenkach ludzie ryczeli ze śmiechu, naprawdę polecam:)
Jeżeli ktoś nie słyszał o CeZiku...
Nie wiem czy mi wolno, ale najwyżej mnie zamkną:) Nie wszystkim tego typu humor odpowiada, ale jestem pewna , że na stronie CeZika, każdy znajdzie coś dla siebie:) Kilka utworów KLIK.
A właściwie tylko wstążeczka. Bardzo mi się spodobała, więc pewnie niedługo coś więcej się z nią pojawi.
I jeszcze dwie bransoletki na sznurkach:
Nie mogę się zebrać i zrobić coś więcej, bo po prostu nie mam na razie czasu. Wczoraj sprzątanie mieszkanka studenckiego, dzisiaj już nauka na jutrzejszą wejściówkę, a w między czasie sprzedaż/kupno samochodu, co okazuje się najbardziej absorbujące i męczące. I jak pomyślę, że praktycznie swoje sprzedaliśmy, a nowego jeszcze nie kupiliśmy i jutro na 7 rano do lekarza pojadę tramwajem i polecę piechotką to mi się słabo robi. Łatwo się przyzwyczaić do wygody:)
A, jeszcze sobie przypomniałam jaką techniczną masakrę mieliśmy w domu w czwartek, głównym sprawcą byłam oczywiście ja. Jeden aparat się zepsuł, w drugim cholera wzięła kartę pamięci pełną zdjęć (m.in. wygranych w candy - wysłałam w czwartek), złamałam wtyczkę od internetu od mojego laptopa, brat przeciął przypadkiem kabel do swojego kompa... i oczywiście musiałam sporo spraw wtedy załatwiać i ten cyrk, gdy wszystkie dokumenty na komputerze nr 1, drukarka podłączona do nr 2, a internet ma tylko nr 3. Nie mówiąc o potrzebnych zdjęciach na nie działającej karcie :D
Nareszcie, wreszcie kończę to candy, wszyscy zniecierpliwieni, bo się ociągałam bardzo za co przepraszam. Serdecznie dziękuję wszystkim za udział, łącznie zgłosiły się 22 osoby, obserwatorzy mieli po 2 losy, za historię również dodatkowy los.
Losowanie drogą tradycyjną, czyli ręczną, nie udokumentowane z powodu lenistwa i rozładowanych baterii.
a paczuszka zawierać będzie m.in. te dwa komplety biżuterii
i trochę innych rzeczy, muszę się zapoznać z blogiem i zainteresowaniami Zwyciężczyni, żeby się dowiedzieć z czego się może ucieszyć:)
Natomiast druga nagroda została wybrana drogą "podoba mi się" spośród historii wakacyjnych. Bardzo doceniam to, że części z Was chciało się pisać, wybór był bardzo trudny, zachęcam do poczytania komentarzy pod candy, bo można się uśmiać:) po długich namysłach, wybrałam historię
A z przygód wakacyjnych - coś sprzed prawie ...30 lat... :/ Było tak : Autostop, wieczór a właściwie noc bo ciemno a ja i ktoś w drodze między Olsztynem a Malborkiem. Jakaś droga powiatowa, bo objazdy. Nic nie jedzie, ciemno,idziemy. Zaczyna się miejscowość Ryki tabliczką i ..cmentarzem wzdłuż drogi. Idziemy, na cmentarzu ...ryczą koty jak z horroru:/ Mało przyjemnie, ale co robić, idziemy. Skończył się cmentarz, skończyły kocie ryki za to..coś za krzakami za rowem idzie równo z nami. My stajemy -toto też :/ Zaczynam mieć dość ze strachu, nasz szczęście coś przestało iść, bo zaczęła się wieś. Postanowiliśmy przenocować na zabudowanym przystanku. Rozłożyliśmy manele a tu coś..łazi i ociera się o wiatę. Okazało się, że koń:/ Mi na to przypomniały się opowieści o białych koniach i kategorycznie zażądałam rozbicia namiotu kolo domu, w którym mimo północy kobitka szyła coś na maszynie(okno nie zasłonięte było nisko, więc widziałam. Po stuknięciu w okno, kiedy kobitkę zerwało i niemal rozpłaszczyło na ścianie ze strachu, ochłonęła, wyszła i po ciemku zaprowadziła na tył domu, do ogrodu. Po omacku rozbiliśmy namiot, prawie śpimy a tu...coś łazi koło namiotu:( Niemal osiwiałam do rana, kiedy to okazało się, że w okół krążyły 3 krowy(jak można krowiny na noc zostawiać:/)
Po takiej nocy już zawsze potem szczegółowo planowałam noclegi na wyjazdach :)
I do Niej poleci bransoletka i wisior i zapewne coś jeszcze:)
Jeżeli wpadacie tu i to czytacie - skrobnijcie maila z adresami na ela_w18@op.pl a jeśli nie bardzo to się u Was odezwę w najbliższym czasie, bo to zakończenie candy zaskoczyło nawet mnie;)
Paczuszki wyślę w najbliższym tygodniu.
Pozdrawiam serdecznie!
P.S. Historia od barbaratoja: nie wiem,czy to hicior, ale wspominam z przyjemnością rejsy ze Ślubnym na Zawiszy Czarnym po wyspach greckich. Porty na małych wyspach malutkie a jacht zanurzenie ma duże, więc staliśmy na kotwicy. Wyprawa na ląd odbywała się pontonem, najpierw na ponton na linach spuszczano mój wózek (bo był to okres, gdy poruszałam się albo o dwu kuchach, albo na wózku)potem na szelkach mnie, bo po sznurkowej drabince nie zeszłabym. Dzieciaki miały dodatkową atrakcję, po tym rejsie, już nie było dla mnie przeszkód;-) Ten rejs przypomniał mi się gdy zobaczyłam banerek;-)
